Er gebeuren vreemde dingen in ons landschap, ons Nederlandse politieke landschap wel te verstaan. Ons volk, levend in een zo prachtig democratisch stelsel, een oeroud Grieks systeem waarbij de meerderheid van de groep bepaalt wat we gaan doen, lijkt af en toe zand in het eigen systeem te gooien, waardoor het minder -of misschien anders- lijkt te werken. Oorzaak: welvaart en verwennerij.

Democratie - een voorbeeld
Stel: zeven mensen komen 's avonds gezellig samen om wat te gaan doen. Allereerst inventariseren zij een ieders wensen. Op grote flappen aan de muur worden de wensen opgeschreven. Drie mensen willen monopolyen, twee mensen willen groepsseks, één wil er tv-kijken en één wil eigenlijk niks. Het lijkt duidelijk. Monopoly geniet de meeste stemmen, dus dat gaan ze doen. Maar - valkuil- zij hebben geen meerderheid; immers, vier anderen willen iets anders.

Democratische oplossingen
Hoe bovenstaand probleem democratisch op te lossen? Een scala aan mogelijkheden. Wereldwijd zou dit in verschillende landen op verschillende wijzen kunnen worden opgelost! Men zou bijvoorbeeld kunnen gaan lobbyen. Meest voor de hand liggend lijkt het om diegene die eigenlijk niets wil over te halen bij de volgende stemming mee te doen met monopolyen. Dan wordt het vier tegen drie en laat de dobbelstenen maar rollen. Andere vormen van lobbyen kunnen ook, zijn alleen qua stemverhouding moeilijker. De groepsseksstemmers zouden de andere vijf met een kekke demonstratie kunnen proberen over te halen. Kan. De tv-kijkstemmer kan melding maken van een te gekke tv-show waarin én gemonopolyd én gegroepssekst wordt en zo trachten een compromis te bereiken. Dit laatste is misschien het best te vergelijken met ons aloude poldermodel. Iedereen een klein beetje zijn zin en niemand écht ongelukkig.

Tegenwoordig
In de waan van onze huidige democratie gaat het allemaal nog anders. Nu is het zaak via de media zo hard mogelijk de gekste dingen te roepen, en zo de moegestreden stemmers die veel teveel verwend zijn geraakt de afgelopen decennia, over de streep te trekken. Verwend en dus toe aan iets dat nóg meer extreem is. Hoe gekker hoe beter. Want we gaan allemaal al meer dan eens per jaar op vakantie, rijden allemaal auto en hebben allemaal al een breedbeeld TV. Als er niets te wensen over is, raakt men verzadigd en verveeld. Alleen bizarre dingen kunnen de aandacht nog trekken. Zo verwildert onze democratie door Ritatovenaars. Bij normale mensen zouden zij geen kans hebben. In een verwend land wel.

 Meer over Feite Hofman
Feite Hofman is een 39-jarige Arnhemmer, heeft een gezin met vrouw en twee kinderen. In juni kwam ‘Feitmans!' uit, een verzameling geestige en ontroerende columns en verhalen. Raoul Heertje schreef er het voorwoord voor. Wekelijks blogt Feite voor manOman over zijn visie op de man-vrouwrelatie. Lees meer op www.feitmans.nl.