Uit navraag onder 3000 vrouwen bleek de helft wel eens 'de andere vrouw' geweest te zijn. Met de smoezelige kleur van door ontrouw geverfde wol zeg ik als onbezoldigd nummer 3001: 'dat zou maar zo kunnen', Ralph. Om mezelf een beetje vrij te pleiten, zodra ik wist dat mijn zogenaamde liefde bezet bleek, was het uit met de pret. Mijn pret. Was ik er weer even ingestonken zeg. Nee, dan heb je meer lol met heren die eerlijk zeggen dat ze alleen een avontuurtje willen. Kan ik tenminste op grond van feiten kiezen of ik in bed stap of niet.
Zonder partner op vakantie
Top amusement uit mijn zwijgende-mannen-lijstje was Rein. Hij was van de sportschool, net als ik. We hadden precies twee weken een stomende relatie toen er op een mooie dinsdagochtend een dame naast me aan de bar van de sportschool kwam zitten. We zaten gezamenlijk aan de koffie en keutelden wat over het weer tot ze het over een andere boeg gooide. "Ik ben anders net terug uit Spanje," zei ze, "maar ik mag van Rein nooit meer alleen op vakantie. Hij heeft me veel te veel gemist'. Ik proestte mijn koffie over de bar, rende de sportzaal in en deed een half uur iets overdreven fanatieks met veel te zware gewichten. Soms is lichamelijke pijn een stuk plezieriger dan geestelijke kwelling.
Valkuil
Hoe dan ook, Rein is long gone en ik ben inmiddels moeder van een dochter. Ze wordt regelmatig gevraagd en dat gaat dan ongeveer zo. Een klasgenoot - groep 7 - vraagt verkering en zij zegt vervolgens 'euh nee'. 'Als ik niets voel mam, moet ik het toch niet doen?' 'Precies schatje, daar heb je helemaal gelijk in.' De jongen reageert met iets van 'oké' en probeert het later gewoon nog eens. Ik leer mijn dochter dat ze niet op het hart van de vrager moet trappen, ook al voelt ze niets. Ik vind het namelijk zo lief, die bereidheid kwetsbaar te zijn voor de liefde. Zie hier de bron van mijn eigen valkuil. Nu is mijn vraag aan jou, Ralph, wanneer gebeurt het? Waar ligt het moment in het leven van een man dat hij besluit niet meer te vragen maar te zwijgen, zodat niet langer hij, maar zij de meest kwetsbare is. Is het mogelijk een kwestie van actie reactie die zijn oorsprong vindt in groep 7?
Groet, Bo
He Bo,
Zwijgen of niet zwijgen, dat is de vraag. Ik heb regelmatig die middag in mei 1985 vervloekt, toen het mooiste meisje uit de vijfde klas mij belde, en ik haar zwijgend aanhoorde en maar één woord wist uit te brengen. Een afgeknepen ‘nee'. Niet omdat ik geen ‘verkering' wilde, niet omdat ik niet ook naast haar wilde zitten in de pauze, en exclusief met haar wilde knikkeren. Maar omdat ik niet durfde. Omdat mijn moeder opgetogen zat mee te luisteren. Omdat ik het eng vond.
Innerlijke criticus
Dat is eigenlijk the story of my life geworden. Ik was niet dapper genoeg om kwetsbaar te zijn voor de liefde. Mijn zwijgen voelde al die jaren niet als een omkering van de kwetsbaarheid, mijn zwijgen maakte mij klein. Voor mij was het eerder omgekeerd: wanneer was er het moment dat ik dapper durfde te zijn, en kwetsbaar en open. Daar hoort een ander zwijgen bij. Het zwijgen van de innerlijke criticus die mij in alle ongemakkelijke situaties sinds die middag in mei wist in te fluisteren dat ik me niets moest verbeelden.
Age Aquarius
En er hoort ook een ander soort kwetsbaarheid bij. De kwetsbaarheid die kracht geeft. Misschien moest ik de dertig passeren om die te vinden. Maar ik heb het altijd gevoeld: door niet te durven spreken, me niet kwetsbaar te durven tonen, liep ik met een boogje om mezelf heen. Zoals zoveel tieners, twintigers, zoals zo veel mensen.
Maar ik zie een ommekeer. In mezelf. En in de huidige generatie jongeren. Ze zijn dapperder, ze benoemen dingen, ze voelen meer. Is het the dawning of the age of Aquarius, Bo?
Groeten van Ralph
Ralph Ploeger over Ralph
'Ik ben van negen maanden na de finale. Als Cruyff een paar keer had gescoord, was ik er misschien niet eens geweest. Ik ben forens en stukjesschrijver. Ik ben vader en ex. Gepromoveerd en geblesseerd. Ik ben van de woorden en voor de liefde. Van het denken en van het doen. En soms, als buiten de zon schijnt en mijn krullen mooi doet glanzen, dan lijkt het net of ik een zorgeloze beachboy ben. En dat geeft niks...'
Je vindt Ralph ook op www.ralphp.nl
Share
|
mijn idee is dat twintigers zich helemaal niet druk maken om kwetsbaarheid. Doen waar je zin in hebt. Rucksichtsloos met mensen omgaan, en hier en daar een korte verliefdheid. Dat is het motto, in mijn omgeving. Of iemand bezet is, en dus al een relatie heeft met een man of vrouw is bijzaak. Aquarius mijn r…
Pien | 19-02-2010 | 13:33